Abstracts

 

Δήμητρα Φωτεινή Πουρτουλίδου, Αλεξάνδρα Μπεκιαρίδου, Παναγιώτης Μπαμίδης

1
2

Τα παιχνίδια σοβαρού σκοπού( serious games ) είναι εφαρμογές που έχουν σχεδιαστεί για έναν συγκεκριμένο σκοπό πέραν της διασκέδασης. Το επίθετο ‘’ σοβαρά’’ αποδίδεται   σε προϊόντα βιομηχανιών όπως η άμυνα, η εκπαίδευση, η επιστημονική έρευνα, η φροντίδα υγείας, η μηχανολογία και η πολιτική. Σκοπός: Είναι η παρουσίαση και ανάλυση των παιχνιδιών σοβαρού σκοπού στον τομέα της ιατρικής εκπαίδευσης με αναφορά ορισμένων εφαρμογών.   Μεθοδολογία:   Η έρευνα έγινε μέσα από βιβλιογραφική αναζήτηση και ανάλυση άρθρων και μελετών που προέρχονται από τις ηλεκτρονικές βάσεις PubMed   και google scholar και έχουν ως αντικείμενο την σχεδίαση και αξιολόγηση παιχνιδιών σοβαρού σκοπού. Εξετάζονται οι εφαρμογές τους στα πλαίσια της θεραπευτικής διαδικασίας και της ιατρικής εκπαίδευσης. Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι έχει αναπτυχθεί   πληθώρα παιχνιδιών που δρουν στα εξωτερικά άκρα της ικανότητας των εκπαιδευομένων και αφορούν την γενική ιατρική ,την εκπαίδευση σχετικά με τον διαβήτη, την προώθηση της υγιεινής διατροφής, την αποκατάσταση   μετά από εγκεφαλικά επεισόδια και ορθοπεδικές κακώσεις και την απόκτηση βασικών κλινικών δεξιοτήτων από επαγγελματίες υγείας. Συμπεράσματα :Από την παρατήρηση και σύγκριση επιδόσεων ομάδων χρηστών βρέθηκε ότι μαθητές που εκπαιδεύτηκαν με διαδραστική διάλεξη είχαν μικρή διαφορά από αυτούς που εκπαιδεύτηκαν με serious games.  Σίγουρα χρειάζεται περαιτέρω έρευνα από τους ερευνητές για τη συμβολή των serious games στην ιατρική εκπαίδευση.  

Σ. ΚΑΖΝΕΣΗΣ1, Μ. ΚΛΟΤΣΟΥΘΥΜΙΟΥ, Κ. ΛΑΦΑΡΑ, Κ. ΚΥΡΚΑ, Ε. ΜΑΝΔΑΛΑ

1
2
3

Προπτυχιακός Φοτητής/Φοιτήτρια, Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Επιστημονικά Υπεύθυνη: Μανδαλά Ε. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αιματολογίας, Δ’Παθολογική Κλινική ΑΠΘ, Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Σκοπός: Η παρουσίαση της διαγνωστικής προσέγγισης και της επιτυχούς θεραπευτικής αντιμετώπισης ασθενούς με άτυπο αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (aHUS) της κύησης. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ακριβής καταγραφή της κλινικής περίπτωσης της διαγνωστικής προσέγγισης και της θεραπευτικής στρατηγικής. Αποτελέσματα: Το aHUS αποτελεί μια σοβαρή χρόνια θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (TMA), που συνδέεται με διαταραχές του συμπληρώματος. Εμφανίζει συσχέτιση με διάφορους εκλυτικούς παράγοντες, και για την αντιμετώπισή του έχει λάβει έγκριση ένας αναστολέας του C5, το “eculizumab”. Η περίπτωση αφορά σε γυναίκα ηλικίας 29 ετών που ανέπτυξε αναιμία και θρομβοπενία στην 16η εβδομάδα της κύησης. Στον εργαστηριακό έλεγχο βρέθηκαν χαμηλά επίπεδα ινωδογόνου, 5-6 σχιστοκύτταρα/hpf, αυξημένη LDH, έμμεση χολερυθρίνη, και διαταραχή νεφρικής λειτουργίας (λεύκωμα ούρων:1,16g/24ωρο και κρεατινίνη ορού:1,3 mg/dL). Η ασθενής αντιμετωπίστηκε με διακοπή της κύησης καικαθημερινές συνεδρίες πλασμαφαίρεσης και κορτικοστεροειδή με πιθανότερη τη διάγνωση της ΤΜΑ της κύησης, χωρίς ανταπόκριση. Επίσης, βρέθηκε κληρονομική θρομβοφιλία, με ετεροζυγωτία για το FVLeiden. Ο ειδικός εργαστηριακός έλεγχος με ADAMTS13 ήταν αρνητικός για θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα. Στη συνέχεια, αντιμετωπίστηκε με το μονοκλωνικό αντίσωμα Εculizumab με ταχύτατη βελτίωση όλων των παθολογικών εργαστηριακών παραμέτρων. Συμπεράσματα: Η θεραπεία με Εculizumab είναι αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του aHUS της κύησης, με ταχεία ανταπόκριση όλων των ενεργών δεικτών TMA και πλήρη αποκατάσταση της κλινικής εικόνας.

Σ. ΚΑΖΝΕΣΗΣ1, Μ. ΚΛΟΤΣΟΥΘΥΜΙΟΥ, Κ. ΛΑΦΑΡΑ, Κ. ΚΥΡΚΑ, Ε. ΜΑΝΔΑΛΑ

1
2
3

Καζνέσης Σ., Κλοτσουθύμιου Μ., Λαφάρα Κ.,Κύρκα Κ. Προπτυχιακός Φοτητής/Φοιτήτρια, Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Επιστημονικά Υπεύθυνη: Μανδαλά Ε. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αιματολογίας, Δ’Παθολογική Κλινική ΑΠΘ, Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Σκοπός: H μελέτη του ρόλου του συστήματος του συμπληρώματος (CS) στην παθογένεια του άτυπου αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου (aHUS). Η κατανόηση της παθοφυσιολογίας του συνδρόμου οδήγησε στην ανακάλυψη καινοτόμου θεραπείας, με το πρώτο στην κατηγορία του μονοκλωνικό αντίσωμα έναντιC5 του συμπληρώματος, Eculizumab. Υλικά και Μέθοδοι:Έγινε ανασκόπηση στην πρόσφατη διεθνή βιβλιογραφία από 10/10/2014 έως 6/11/2017 με λέξεις κλειδιά “aHUScomplement”, “complementregulation” και “aHUSpathophysiology”. Αποτελέσματα: Το CS αποτελεί ένα σύνολο τουλάχιστον 30 διαλυτών και μεμβρανικών πρωτεϊνών. Αποτελείται από τρεις οδούς ενεργοποίησης, που συγκλίνουν σε μια κοινή οδό, με αποτέλεσμα το σχηματισμό του συμπλέγματος προσβολής της μεμβράνης και την καταστροφή των κυττάρων-στόχων. Για την προστασία από υπέρμετρη ενεργοποίησή του, η δραστηριότητα του CS αναστέλλεται από ρυθμιστικές πρωτεΐνες, όπως ο CFH. ΤοaHUS αποτελεί μια σπάνια θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, με δυνητικά καταστροφικές επιπλοκές. Συνήθως, εκδηλώνεται με μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοκυτταροπενία και νεφρική προσβολή, ως αποτέλεσμα επίδρασης ενός εκλυτικού παράγοντα, μιας γενετικής μετάλλαξης και διαφόρων πολυμορφισμών. Οι μεταλλάξεις αφορούν γονίδια που κωδικοποιούν ρυθμιστικές πρωτεΐνες του συμπληρώματος, ενώ έχει περιγραφεί και η παρουσία αυτοαντισωμάτων. Ως αποτέλεσμα, εμφανίζεται ανεξέλεγκτη ενεργοποίηση του συμπληρώματος, απόπτωση του ενδοθηλίου και συγκέντρωση των αιμοπεταλίων, που οδηγούν σε συστηματική μικροαγγειακή θρόμβωση, φλεγμονή και ενδαγγειακή αιμόλυση.Συμπεράσματα: Διαταραχές στη ρύθμιση του CS ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του aHUS, μέσω αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στον καταρράκτη του συμπληρώματος, της πήξης του αίματος, τα αιμοπετάλια και τα ενδοθηλιακά κύτταρα.

Αντωνία Συρνιώτη, Γεωργία Συρνιώτη

1
2

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΜΙΤΟΧΟΝΔΡΙΑΚΟΥ DNA   Συρνιώτη Αντωνία 1 , Συρνιώτη Γεωργία 2   Προπτυχιακή Φοιτήτρια Τμήματος Ιατρικής, Σχολής Επιστημών Υγείας, Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Μεταπτυχιακή φοιτήτρια Ιατρικής Σχολής, Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών   Σκοπός : Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της μεθόδου αντικατάστασης μιτονδριακού DNA στην εξωσωματική γονιμοποίηση.   Υλικά/Μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας σε Pubmed , Google Scholar , Embase και Cochrane .   Αποτελέσματα : Η θεραπεία αντικατάστασης μιτοχονδριακού DNA αποτελεί μια τεχνική εξωσωματικής γονιμοποίησης, στην οποία το μιτοχονδριακό DNA της μητέρας-φορέα μιτοχονδριακού νοσήματος αντικαθίσταται από αυτό υγιούς δότριας. Οι περισσότερο χρησιμοποιούμενες τεχνικές στη δωρεά μιτοχονδριακού DNA είναι η μεταφορά των προπυρήνων, η μεταφορά της μητρικής ατράκτου και η μεταφορά πολικού σωματίου.  Όλες αυτές οι διαδικασίες στοχεύουν στην επεξεργασία δύο ωαρίων, αφαιρώντας γενετικό υλικό από γονιμοποιημένο ή μη ωάριο και τοποθετώντας το στο ωάριο της δότριας που έχει φυσιολογικό μιτοχονδριακό DNA . Η διαδικασία ολοκληρώνεται με προεμφυτευτική προγενετική διάγνωση και εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου στη μήτρα. Στόχος της συγκεκριμένης παρουσίασης είναι να περιγραφούν οι παραπάνω τεχνικές, ενώ παράλληλα να γίνει αναφορά στις προκλήσεις που αναδύονται από τη χρήση της μεθοδολογίας αυτής.   Συμπεράσματα: Το συγκεκριμένο πεδίο αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο χώρο, που θα απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό τους επιστήμονες τις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν.

Παντελεήμων Χρίσκος1, Νικόλαος Χρίσκος

1
2

Στην εργασία αυτή περιγράφεται το σύστημα που αναπτύχθηκε, ώστε να είναι δυνατή η ανάκτηση ιατρικών εικόνων δέκα διαφορετικών τύπων, από ένα σύνολο εικόνων, με μόνη είσοδο στο σύστημα μία εικόνα που εισάγει ο χρήστης. Η εικόνα εισόδου μετασχηματίζεται σε διάνυσμα χαρακτηριστικών, που προκύπτει από το προ-τελευταίο επίπεδο ενός προ-εκπαιδευμένου συνελικτικού νευρωνικού δικτύου (ΣΝΔ) ( VGG -37). Το δίκτυο αυτό είναι εκπαιδευμένο σε εικόνες προσώπου, επιδεικνύοντας την ικανότητα των ΣΝΔ γνωστή ως μεταφορά της μάθησης (transfer learning). Η σύγκριση μεταξύ των εικόνων της βάσης και την εικόνα εισόδου γίνεται μέσω τριών διαφορετικών μετρικών ομοιότητας. Πειράματα έγιναν με δέκα ελεύθερα διαθέσιμες βάσεις ιατρικών εικόνων, διαφορετικών περιεχομένων, με συνολικό αριθμό εικόνων ίσο με 3937. Κατά την πειραματική διαδικασία ανακτήθηκαν οι 25 ομοιότερες εικόνες με την εικόνα εισόδου. Ως ποσοστό επιτυχίας του συστήματος υπολογίστηκε ο αριθμός των εικόνων που ανακτήθηκαν από το σύστημα και ταυτόχρονα έχουν το ίδιο περιεχόμενο με την εικόνα εισόδου, προς τον αριθμό των εικόνων που επιστρέφονται. Η ορθότητα των αποτελεσμάτων επιβεβαιώθηκε και οπτικά από τους συγγραφείς, με το σύστημα να προσφέρει κατά μέσο όρο υψηλό ποσοστό επιτυχίας πάνω από 90%. Από τα αποτελέσματα εξάγεται το συμπέρασμα, ότι το παρόν σύστημα αποδίδει  ικανοποιητικά στα πλαίσια ενός συστήματος ανάκτησης ιατρικών εικόνων.

ΕΙΡΗΝΗ ΤΣΑΓΚΑΡΗ, ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΠΟΤΟΥΠΝΗ

1

• Σκοπός εργασίας Η εργασία επιχειρεί να ανασκοπήσει και να συνοψίσει τις πρόσφατες έρευνες σε σχέση με τους προτεινόμενους μηχανισμούς για την δημιουργία αισθήσεων φαντάσματος σε ασθενείς που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό άκρου. • Υλικό και μέθοδοι Χρησιμοποιώντας το εργαλείο αναζήτησης του PubMed, επιλέξαμε όσο το δυνατόν πιο πρόσφατες έρευνες που να περιέχουν το αντικείμενο προς μελέτη . • Αποτελέσματα Το σύνδρομο «φάντασμα» θεωρήθηκε κάποτε ότι αποτελεί κατά κύριο λόγο ψυχιατρική ασθένεια. Με τη συσσώρευση στοιχείων από την έρευνα των τελευταίων δεκαετιών, προτάθηκαν κυρίως μηχανισμοί που αφορούν αλλαγές σε διάφορα επίπεδα του νευρικού συστήματος, ιδιαίτερα του φλοιού του εγκεφάλου. Τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί η άποψη ότι οι υπεύθυνοι μηχανισμοί διακρίνονται στους κεντρικούς νευρικούς, που περιλαμβάνουν αλλαγές στον φλοιό του εγκεφάλου και τον νωτιαίο μυελό, στους περιφερικούς νευρικούς, οι οποίοι αφορούν την περιοχή του κολοβώματος,  και στους ψυχογενείς. • Συμπεράσματα Έχουμε μάθει πολλά για την παθοφυσιολογία των αισθήσεων φαντάσματος από τότε που περιγράφηκαν για πρώτη φορά, περίπου πέντε αιώνες πριν, μέχρι σήμερα, ωστόσο κανένας από αυτούς τους μηχανισμούς δεν φαίνεται να είναι ικανός να εξηγήσει το φαινόμενο ανεξάρτητα και πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι είναι πιθανό να είναι υπεύθυνος ένας πολλαπλός μηχανισμός. Μια συνθετική υπόθεση που εξηγεί το σύνδρομο «φάντασμα» είναι απαραίτητη στο μέλλον για την εξέλιξη πιο εξειδικευμένων θεραπειών βασισμένων σε αυτούς τους μηχανισμούς.  

Χρήστος Μαραμής, Ιωάννα Χουβαρδά

1

Σκοπός εργασία ς: Η παρακολούθηση επιβλαβών εκφάνσεων της ανθρώπινης συμπεριφοράς (π.χ., έλλειψη φυσικής άσκησης, κάπνισμα) και η επακόλουθη υποβοήθηση της τροποποίησης των προκειμένων συμπεριφορών μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για την ακμάζουσα εξατομικευμένη προληπτική ιατρική. Αντικείμενο της εργασίας είναι η σχεδίαση μιας καινοτόμου προσωποποιημένης παρέμβασης διακοπής του καπνίσματος με χρήση φορητού υπολογιστικού συστήματος καταγραφής και οπτικοποίησης της καθημερινής συμπεριφοράς καπνίσματος. Υλικό και μέθοδοι: Η σχεδιασθείσα παρέμβαση υποβοήθησης διακοπής του καπνίσματος βασίζεται στην κοινωνική σύγκριση, μια καθιερωμένη τεχνική υποβοήθησης τροποποίησης συμπεριφοράς. Για την ανάπτυξη του φορητού συστήματος που παρέχει την παρέμβαση χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες κινητής και διάχυτης υπολογιστικής. Αποτελέσματα: Στο πλαίσιο της έρευνας υλοποιήθηκε καινοτόμος εφαρμογή για έξυπνα κινητά τηλέφωνα, η οποία επιτρέπει την εύκολη καταγραφή των περιστατικών καπνίσματος από τον χρήστη σε πραγματικό χρόνο, σε παρελθοντικό χρόνο καθώς και μέσω ημερήσιας υπενθύμισης. Επιπλέον, παρουσιάζει με γραφικό τρόπο τα συμπεριφορικά δεδομένα του χρήστη μαζί με ανώνυμα δεδομένα έως 4 μεμονωμένων χρηστών ή στατιστικά του πληθυσμού χρηστών (π.χ. μέσος χρήστης). Συμπεράσματα: Η διεξαγωγή προγραμματισμένης πιλοτικής μελέτης αναμένεται να επιβεβαιώσει την σκοπιμότητα της παρέμβασης διακοπής του καπνίσματος και να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητά της. Μελλοντικός άξονας έρευνας είναι επίσης η επέκταση της παρέμβασης και της εφαρμογής σε άλλες επιβλαβείς συμπεριφορές (π.χ., υπερβολικός αριθμός ενδιάμεσος γευμάτων).

Maksim Tishukov, Νικόλαος Οτουντζίδης, Μαρία Πιάγκου, Τρύφων Τότλης, Κωνσταντίνος Νάτσης

1
2

Η επιπολής βραχιονωλένια αρτηρία (ΕΒΩΑ) ή υψηλή έκφυση της ωλένιας αρτηρίας (ΩΑ) αφορά την έκφυσή της από τη βραχιόνια αρτηρία (ΒΑ) και τη μασχαλιαία (ΜΑ) καθώς και την επιπολής πορεία της στο αντιβράχιο. Σκοπός είναι να περιγραφεί η σπάνια υψηλή έκφυση της ΕΒΩΑ από τη 2 η μοίρα της ΜΑ και η επιπολής πορεία της προσθίως του μέσου νεύρου (ΜΝ). Υλικό-Μέθοδος: Διενεργήθηκε ανατομή του δεξιού άνω άκρου πτώματος γυναίκας. Αποτελέσματα: Η ΕΒΩΑ εκφυόταν από τη ΜΑ, πριν την έκφυση της υποπλάτιας αρτηρίας. Η αρτηρία πορευόταν επιπολής του δικέφαλου βραχιόνιου  επί τα εντός της ΒΑ και του ΜΝ. Στον αγκωνιαίο βόθρο πορευόταν επιπολής της απονεύρωσης του δικέφαλου βραχιονίου και στον καρπό επιπολής του εγκαρσίου συνδέσμου. Παλαμιαία χορηγούσε 2 τελικούς κλάδους: έναν επιπολής που αναστομωνόταν με τον επιπολής παλαμιαίο κλάδο της κερκιδικής αρτηρίας (ΚΑ) και έναν εν τω βάθει, οι οποίοι δημιουργούσαν το επιπολής και το εν τω βάθει παλαμιαίο αρτηριακό τόξο αντίστοιχα. Στον αγκώνα, η ΒΑ χορηγούσε την ευμεγέθη ΚΑ και την κοινή μεσόστεη αρτηρία. Συμπεράσματα: Τραυματισμοί σε βραχίονα και αντιβράχιο με επακόλουθη σοβαρή αιμορραγία μπορεί να προκύψουν από την επιπολής πορεία της ΩΑ. Ο ορθός σχεδιασμός ογκολογικών, ορθοπαιδικών και επανορθωτικών επεμβάσεων προϋποθέτει τη γνώση των αρτηριακών παραλλαγών του άνω άκρου.

Κλειώ Μαρία Βέρρου, Παναγιώτα Αγγελική Γάλλιου, Μαρία Παπαϊωάννου, Γεώργιος Κολιάκος

1
2

Η λαμινι?νη ει?ναι μι?α τριμερής γλυκοπρωτεΐνη της εξωκυττάριας ουσίας με ουσιαστικο? ρο?λο στην προσκο?λληση, μετανα?στευση και διαφοροποι?ηση των κυττα?ρων, ενώ συμμετέχει και στη σηματοδο?τηση. Οι λαμινι?νες αλληλεπιδρου?ν μεταξυ? τους, αλλα? και με α?λλες πρωτεΐνες, δημιουργω?ντας ε?να δι?κτυο, που παρε?χει βιοχημικη? και δομικη? στη?ριξη στα κυ?τταρα. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν: ( α ) η χαρτογράφηση των θέσεων φωσφορυλίωσης της ανθρώπινης λαμινίνης-111, (β) η εύρεση των κινασών που ευθύνονται για τις φωσφορυλιώσεις αυτές και (γ) η ανίχνευση των θέσεων φωσφορυλίωσης στα ενεργά κέντρα της ανθρώπινης λαμινίνης-111. Αρχικά, αντλήθηκαν από τη βιβλιογραφία τα ήδη γνωστά ενεργά κέντρα της λαμινίνης-111. Με βάση τα γνωστά μοτίβα αναγνώρισης διαφόρων κινασών και τη χρήση βιοπληροφορικών εργαλείων, χαρτογραφήθηκαν οι πιθανές θέσεις φωσφορυλίωσης της λαμινίνης-111 και ταυτοποίηθηκαν εκείνες που βρίσκονται στα ενεργά κέντρα. Τέλος, με τη χρήση βιοπληροφορικών εργαλείων ανιχνεύτηκαν οι θέσεις φωσφορυλίωσης της λαμινίνης-111, που έχουν ήδη βρεθεί πειραματικά, και προσδιορίστηκαν οι υπεύθυνες κινάσες. Αποτέλεσμα ήταν η σύνδεση γνωστών θέσεων φωσφορυλίωσης της λαμινίνης-111 με συγκεκριμένες κινάσες. Επίσης, εντοπίστηκαν οι θέσεις φωσφορυλίωσης μέσα στα ενεργά κέντρα της λαμινίνης-111. Ακόμα, αναδείχτηκε ο ρόλος των εκτο-κινασών στη φωσφορυλίωση της λαμινίνης. Η in silico ανάλυση μπορεί να εντοπίσει τις ενεργές θέσεις φωσφορυλίωσης των πρωτεϊνών, καθώς και τις κινάσες που ευθύνονται για αυτές.  

Παναγιώτης Σταχτέας1, Μαρίνα-Τριανταφυλλιά Κοτζαμάνη, Αικατερίνη-Βασιλική Τουρίκη, Ελένη Λαγούϊα, Εμμανουήλ Σμυρνάκης

1
2

ΠΡΩΙΜΗ ΕΠΑΦΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ «ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΙΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ» Παναγιώτης Σταχτέας, Μαρίνα-Τριανταφυλλιά Κοτζαμάνη, Αικατερίνη-Βασιλική Τουρίκη, Ελένη Λαγουϊα, Εμμανουήλ Σμυρνάκης   Εργαστήριο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Γενικής Ιατρικής και Έρευνας Υπηρεσιών Υγείας   Σκοπός: Βασικό συστατικό της Ιατρικής Εκπαίδευσης είναι η πρακτική σε πραγματικούς ασθενείς. Σ το πρόγραμμα «Εισαγωγή στις Κλινικές Δεξιότητες και στην Πρακτική Άσκηση» φοιτητές ιατρικής έρχονται σε επαφή με ασθενείς σε Κέντρα Υγείας από το πρώτο έτος σπουδών. Σκοπός της εργασίας είναι η ανάδειξη των απόψεων των φοιτητών για την πρώτη τους επαφή με ασθενείς στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ). Υλικό και Μέθοδοι:Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε τα ακαδημαϊκά έτη 2016-17 και 2017-18. Στο τέλος του δόθηκε στους φοιτητές ερωτηματολόγιο αξιολόγησης. Μεταξύ άλλων αξιολογήθηκαν οι επισκέψεις στα Κέντρα Υγείας. Τα δεδομένα αναλύθηκαν ποιοτικά. Αποτελέσματα: Το πρόγραμμα αξιολόγησαν 217 από τους 227 που το παρακολούθησαν (απαντητικότητα 95,6%).  Τέσσερις στους δέκα φοιτητές (37,67%) ανέφεραν τις επισκέψεις στα Κέντρα Υγείας και την πρώιμη επαφή με την ΠΦΥ στα δυνατά σημεία, χαρακτηρίζοντάς τις ως το πιο ελκυστικό πράγμα. Ιδιαιτέρως θετικά αξιολογήθηκαν η δυνατότητα πρακτικής εφαρμογής κλινικών δεξιοτήτων σε ασθενείς καθώς και η εξυπηρετικότητα του προσωπικού των Κέντρων Υγείας. Μόνο το 9,8% εξέφρασε την επιθυμία για περισσότερη πρακτική σχολιάζοντας αρνητικά τον παθητικό τους ρόλο. Συμπεράσματα:Η πρώιμη επαφή φοιτητών Ιατρικής με την ΠΦΥ, από το πρώτο έτος σπουδών, αποτελεί καινοτομία στον τρόπο διδασκαλίας της Ιατρικής στη χώρα μας και εξισορροπεί τη θεωρητική κατάρτιση με την πρακτική εξάσκηση των φοιτητών.

Κυριάκος Γούλας1, Ανδρέας Ανέστης, Νικόλαος Παπαδάκης

1
2

  ΠΕΡΙΛΗΨΗ Σκοπός: Η παρούσα έρευνα, γίνεται με στόχο να διερευνήσει την σύνδεση μεταξύ των σημαντικότερων περιβαλλοντικών παραγόντων και της εμφάνισης της AD. Υλικά-Μέθοδοι: Αναζητήθηκαν πληροφορίες από ηλεκτρονικές πηγές, όπως Medline, Scopus, Embase, Cochrane Library καθώς και σε βιβλιογραφικές αναφορές των δημοσιεύσεων που ανακτήθηκαν. Στη συνέχεια ορίστηκαν τα παρακάτω κριτήρια εισαγωγής των εργασιών στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση : α) οι μελέτες να έχουν διεξαχθεί κυρίως σε ανθρώπους, β) ο αριθμός των συμμετεχόντων, γ) χρόνος πραγματοποίησης της μελέτης (2010-2018) καθώς και παλαιότερα, σε περιπτώσεις μελετών με μεγάλο αριθμό πασχόντων και πολύ σημαντικά στατιστικά αποτελέσματα, δ) η διάρκεια των μελετών. Αξιολογήθηκαν δεδομένα όπως ηλικία, φύλο, διάρκεια νόσου-βαρύτητα και γεωγραφική τοποθεσία, ενώ επιπλέον πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των εργασιών. Αποτελέσματα: Με βάση την μεθοδολογία που ακολουθήθηκε, από το σύνολο των 620 ερευνών που βρέθηκαν, για εισαγωγή στην παρούσα συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση κρίθηκαν κατάλληλες οι 63. Διαπιστώθηκε ισχυρή συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων περιβαλλοντικών παραγόντων και της εμφάνισης της AD. Συμπεράσματα: Τα υπάρχοντα δεδομένα δείχνουν πως το σύνολο των περιβαλλοντικών παραγόντων που συνεπιδρούν, σε ένα άτομο, καθορίζουν την εμφάνιση ή μη, καθώς και την εξέλιξη της AD. Υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των συσχετίσεων και διαλεύκανση των εμπλεκόμενων μηχανισμών.

Δαμιανή Κιαφζέζη, Όλγα Πάτση, Αλέξανδρος Χατζηπαπαθεοδωρίδης, Μάρθα Σπηλιώτη, Μάνη Αρναούτογλου, Θεμιστοκλής Βασιλειάδης, Ιωάννης Τζάρτος, Άννα Φούντζηλα-Καλογερά, Μάγδα Τσολάκη, Ευφροσύνη Κουτσουράκη

1
2
3
4

ΣΚΟΠΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Η μελέτη της πιθανής σύνδεσης του μεταβολισμού του χαλκού με την εμφάνιση της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας ( Creutzfeldt - Jakob disease , CJD ). ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Άρρεν 44 ετών με ιστορικό νόσου ηπατοφακοειδούς εκφύλισης (νόσου του Wilson ) από 12ετίας παρουσίασε ταχέως εξελισσόμενη άνοια που εμφανίστηκε με κινητική αλαλία και ψυχοκινητική επιβάρυνση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο εργαστηριακός έλεγχος, συμπεριλαμβανομένων των ηπατικών ενζύμων χαλκού και αμμωνίας ορού, ήταν φυσιολογικός. Η μαγνητική τομογραφία ( MRI ) εγκεφάλου έδειξε αυξημένο Τ2 σήμα στους κερκοφόρους πυρήνες που αποδόθηκε αρχικά σε εναπόθεση χαλκού στα πλαίσια της νόσου του Wilson . Στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα βρέθηκαν περιοδικές αιχμηρές εκφορτίσεις αρχικά μονόπλευρες και έπειτα γενικευμένες. Η κλινική εξέταση ήταν δυσμενής με εμφάνιση μυοκλονιών, σταδιακή επειδείνωση του επιπέδου συνείδησης και τελικά επιληπτική κατάσταση με σύνθετες εστιακές τονικές/δυστονικές κρίσεις, χωρίς ανταπόκριση σε τετραπλή αντιεπιληπτική αγωγή. Η κλινική εικόνα, η υψηλή 14-3-3 πρωτεΐνη στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) και η νέα MRI εγκεφάλου που ανέδειξε αυξημένο DWI σήμα στα βασικά γάγγλια και σε εκτεταμένο τμήμα του εγκεφαλικού φλοιού, έκαναν πιθανή τη διάγνωση CJD . Η εύρεση της PrP Sc στο ΕΝΥ με τη μέθοδο RT - QuIC , κατέστησε τη διάγνωση βέβαια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο χαλκός συνδέεται με την ενδογενή PrP c και την PrP Sc συμβάλλοντας σημαντικά στην παθογένεια της CJD χωρίς να είναι γνωστός ο ακριβής μηχανισμός.

ΖΩΗ ΤΣΙΜΤΣΙΟΥ1, ΣΤΑΜΑΤΙΑ ΚΟΚΚΑΛΗ, ΣΟΦΙΑ ΜΠΙΡΚΑ, ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, ΕΙΡΗΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΥΒΕΛΑΣ

1
2
3
4

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της αντιυπερτασικής αγωγής σε ασθενείς της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.), καθώς και πιθανών λόγων μη συμμόρφωσης. Επιπρόσθετα, αναζητήθηκαν τα ποσοστά επίτευξης ρύθμισης και εάν συμπίπτουν με την αντίληψη ρύθμισης των ασθενών Υλικό και Μέθοδοι Συμμετείχαν 12 μονάδες Π.Φ.Υ. των Νομών Αττικής, Καρδίτσας, Χαλκιδικής, Σερρών, Ξάνθης και Έβρου. Προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν όλοι οι ασθενείς που προσερχόταν για συνταγογράφηση αντιυπερτασικής αγωγής και συγκαταλέγονταν στα πρώτα 20 άτομα κάθε ιατρείου για 20 συνεχόμενες εργάσιμες ημέρες. Αποτελέσματα Συμμετείχαν 613 υπερτασικοί ασθενείς, μέσης ηλικίας 71,54(±9,44, ελαχ. 34- μέγ. 100) έτη, 39,5% (242) άνδρες. Ανταγωνιστές υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ λάμβαναν 402 ασθενείς (65,6%), διουρητικά 355 (57,9%) , ανταγωνιστές ασβεστίου 227 (37%) , β-αναστολείς 213 (34,7%) , αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτενσίνης 146 (23,8%) και κεντρικώς δρώντα 28 (4,6%) . Αρρύθμιστοι βρέθηκαν οι 253 (41,3%) ασθενείς. Από αυτούς, 67,6% θεωρούσαν ότι είναι ρυθμισμένοι, 18,6% αρρύθμιστοι, ενώ 13,8% δεν γνώριζαν. Στους λόγους κακής συμμόρφωσης αποτυπώθηκαν με ποιοτική ανάλυση οι θεματικές ενότητες: οικονομικοί λόγοι, προσωπικές αντιλήψεις, φόβος ανεπιθύμητων ενεργειών και αμέλεια. Συμπεράσματα Η προσωπική αντίληψη της ρύθμισης των ασθενών απείχε σημαντικά από την πραγματική επιίτευξη των στόχων. Για την καλύτερη συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή είναι επιτακτική η ανάγκη για εκπαίδευσή των ασθενών και συζήτηση των ανησυχιών και προσδοκιών τους.

Αναστάσης Δερμιτζόγλου1, Βασίλειος Σιώκας, Μάνη Αρναούτογλου, Μάγδα Τσολάκη, Ελένη Αντωνιάδη, Εστέλ Ιωαννίδου, Βασίλης-Σπυρίδων Τσεριώτης, Μαρία Γιαβροπούλου, Καλλιόπη Κώτσα, Πέτρος Μουραμπετζής, Μαρία Γραματίκη, Μάρθα Σπηλιώτη

1
2
3

Τα αδενώματα της υπόφυσης αποτελούν το 15% των πρωτοπαθών νεοπλασμάτων του εγκεφάλου και εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες. Αποτελούν το 15% των πρωτοπαθών νεοπλασμάτων του εγκεφάλου. Αιφνίδια αιμορραγία αυτών, εμφανίζεται σε ποσοστό μέχρι 10%, εκ των οποίων το 1-2% οδηγούν σε σύνδρομο υποφυσιακής αποπληξίας. Το εν λόγω σύνδρομο εκδηλώνεται με αιφνίδια κεφαλαλγία, διαταραχές της όρασης, οφθαλμοπληγία, μηνιγγισμό και διαταραχή του επιπέδου συνείδησης και χρήζει επείγουσας αντιμετώπισης με αποσυμπίεση. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αναφορά τριών περιστατικών υποφυσιακής αποπληξίας σε έδαφος μη γνωστού αδενώματος της υπόφυσης με πρώτη κλινική εκδήλωση οξεία κεφαλαλγία. Η πρώτη ασθενής 49 ετών, προσήλθαν στα ΤΕΠ με αναφερόμενη αιφνίδια μετωπιαία κεφαλαλγία με συνοδό ναυτία και βλεφαρόπτωση αριστερού βλεφάρου. Η δεύτερη ασθενής 49 ετών ανέφερε κεφαλαλγία από 3ημέρου, ενώ η τρίτη ασθενής, 50 ετών, αναφέρει κεφαλαλγία από 2ημέρου, με συνοδό δακρύρροια, μερικώς υφιόμενη με παρακεταμόλη και νιμεσουλίδη. Η λοιπή νευρολογική εξέταση δεν κατέδειξε κάποια σημειολογία, σε καμία από τις ασθενείς. Δύο εκ των 3 ασθενών αναφέρουν από το ιστορικό τους υποθυρεοειδισμό υπό αγωγή. Η CT εγκεφάλου απεικόνισε μόρφωμα στην περιοχή της υπόφυσης. Η MRI της υπόφυσης κατέδειξε μακροαδενώμα της υπόφυσης με αιμορραγικά στοιχεία εντός αυτού. Τα απεικονιστικά ευρήματα συνηγορούσαν υπέρ αποπληξίας και στις 3 ασθενείς.  Ο ορμονολογικός έλεγχος ωστόσο δεν κατέδειξε ορμονική ανεπάρκεια σε κάποιο άξονα, σε καμία από τις ασθενείς. Οι ασθενείς αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά και επανεκτιμήθηκαν νευροχειρουργικά σε δεύτερο χρόνο, για πιθανή νευροχειρουργική αντιμετώπιση.   

Αικατερίνη Ζγουρίδου, Ειρήνη Τρυπιδάκη, Ανδρέας Ανέστης, Βασίλειος Μιχαηλίδης, Νικόλαος Παπαδάκης

1
2
3

ΕΙΣΑΓΩΓΗ :Η υπερθέρμανση του πλανήτη επηρεάζει τη θερμοκρασία των υδάτινων οικοσυστημάτων. Με την αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών ευνοείται η ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών και η άνθηση θαλάσσιων μικροφυκών που παρασιτούν σε θαλάσσια δίθυρα μαλάκια, αυξάνοντας το μικροβιακό φορτίο των τελευταίων. Η κατανάλωση εδώδιμων οστρακόδερμων επιβαρυμένων με παθογόνα θέτει σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου. Ο αριθμός περιστατικών δηλητηρίασης που καταγράφεται παγκοσμίως είναι σημαντικός, ενώ αρκετά από αυτά τα περιστατικά αφορούν μεσογειακές περιοχές. Σκοπός :Η συσχέτιση πληθυσμών θαλάσσιων δίθυρων από διαφορετικές περιοχές εκτροφής στην Ελλάδα με το μικροβιακό τους φορτίο σε συνάρτηση με την κλιματική αλλαγή και η μελέτη των πιθανών επιπτώσεων στην υγεία του ανθρώπου. Υλικό και Μέθοδοι :Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική καταγραφή πληροφοριών από διεθνείς επιστημονικές πηγές. Αποτελέσματα : Μετά από ανάλυση και συλλογή μεγάλου αριθμού δεδομένων, διαπιστώθηκαν συχνές επιβαρύνσεις θαλάσσιων δίθυρων από παθογόνους μικροοργανισμούς και παράσιτα με υψηλό δείκτη επικινδυνότητας τους θερινούς μήνες και ιδιαίτερα στην περιοχή του Θερμαϊκού Κόλπου. Συμπεράσματα :Κλιματικά μοντέλα προβλέπουν την περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας μελλοντικά. Δεδομένης της θετικής συσχέτισης μεταξύ θερμοκρασίας και μικροβιακού φορτίου, περιοχές που θα επηρεαστούν περισσότερο από αυτό το φαινόμενο χαρακτηρίζονται ως "υψηλής επικινδυνότητας" για την υγεία των καταναλωτών. Περαιτέρω μελέτες και πειραματικά δεδομένα είναι απαραίτητα.

Ευάγγελος Κυριαζίδης, Κλεάνθη Χαλκιαδάκη, Μιχάλης Αϊβαλιώτης, Κυριακή Σιδηροπούλου

1
2
3

Η σχιζοφρένεια αποτελεί μια χρόνια νευροψυχιατρική διαταραχή που επηρεάζει το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αν και η αιτιώδης βιολογική βάση της νόσου παραμένει σε μεγάλο βαθμό απροσδιόριστη, οι μεταβολές στην έκφραση γονιδίων/πρωτεϊνών, στα πρώιμα αναπτυξιακά στάδια του νευρικού συστήματος, έχουν παρουσιαστεί ως σημαντική πτυχή της παθογένεσης της. Ο πρωτεϊνωματικός χαρακτηρισμός των μοντέλων της σχιζοφρένειας αποτελέι μια ενδιαφέρουσα κατεύθυνση για την κατανόηση της βάσης και των μοριακών επιδράσεων της ανώμαλης/διαταραγμένης νευρωνικής ανάπτυξης και της παρεκκλίνουσας συναπτικής φυσιολογίας. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη συγκριτική πρωτεϊνωματική ανάλυση μεταξύ του προγεννητικού μοντέλου MAM (μεθυλαζοξυμεθανόλη οξικού) ποντικού σχιζοφρένειας (που προκλήθηκε στην εμβρυϊκή ημέρα 16) και φυσιολογικών ζώων (κοντρόλ) με έμφαση στις φυλετικές διαφορές. Πρωτεϊνικά εκχυλίσματα του προμετωπιαίου φλοιού αναλύθηκαν χωριστά για προσδιορισμό των πρωτεϊνών και της σχετικής τους αφθονίας στις διαφορετικές καταστάσεις. Σημαντικά εμπλουτισμένες και υπο-εκπροσωπούμενες πρωτεΐνες και μονοπάτια προσδιορίστηκαν για κάθε φύλο σε επίπεδο πρωτεΐνης. Σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν μεταξύ αρσενικών και θηλυκών ζώων και απεικονίζουν ένα εξαρτώμενο από το φύλο πρωτεϊνωματικό φαινότυπο και διαφοροποιημένη ανταπόκριση στη χορήγηση MAM κατά την κύηση. Αυτές οι παρατηρήσεις μπορούν να αποτελέσουν ένα πρώιμο πλαίσιο για την καθιέρωση πιθανών μηχανιστικών μοριακών συσχετίσεων με την ανθρώπινη κατάσταση, ενώ υπογραμμίζει τη σημασία της ενσωμάτωσης του φύλου στην μεταφραστική νευροψυχιατρική έρευνα.

Δημήτριος Μπεκιαρίδης-Μόσχου, Ευτυχία Λαζάρου, Παυλίνα Χρυσάφη, Τσολάκη Μαγδαληνή

1
2
3
4

Σκοπός εργασίας: Έχει καταδειχτεί ότι η συμμετοχή των ατόμων της τρίτης ηλικίας σε δραστηριότητες που ενεργοποιούν τις εγκεφαλικές λειτουργίες βοηθά στην προστασία από περαιτέρω έκπτωση. Μάλιστα τα αποτελέσματα αυτά της νοητικής ενδυνάμωσης φαίνεται να είναι μακροχρόνια. Η παρούσα μελέτη ερευνά την αποτελεσματικότητα προγραμμάτων νοητικής ενδυνάμωσης τα οποία εφαρμόζονται ως μέθοδοι παρέμβασης σε άτομα με ήπια νοητική διαταραχή (ΗΝΔ). Υλικό και μέθοδοι: Μετά την εφαρμογή νευροψυχολογικής συστοιχίας άτομα με ΗΝΔ συμμετείχαν σε ένα ή περισσότερα προγράμματα νοητικής ενδυνάμωσης για ένα ή περισσότερα χρόνια και μετά την ολοκλήρωση κάθε χρόνου η νευροψυχολογική εκτίμηση επαναλαμβανόταν. Η πειραματική ομάδα συμμετείχε σε αυτές τις παρεμβάσεις σε κέντρο ημέρας, ενώ η ομάδα ελέγχου ολοκλήρωνε την νευροψυχολογική εκτίμηση αλλά δεν συμμετείχε στις παρεμβάσεις . Έγινε σύγκριση της απόδοσης στην νευροψυχολογική συστοιχία μετά από ένα και μετά από δύο χρόνια για τις δύο ομάδες. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντικές διαφορές εντοπίζονται για τις νευροψυχολογικές δοκιμασίες: FUCAS , ROCFT , RAVL Τ, RBMT , MMSE . Οι περισσότερες διαφορές εκδηλώνονται προς την βελτίωση ή την διατήρηση της απόδοσης μετά την εφαρμογή των παρεμβάσεων για την πειραματική ομάδα.   Συμπεράσματα: Στην παρούσα διερεύνηση της αποτελεσματικότητας παρεμβάσεων νοητικής ενδυνάμωσης για άτομα με ΗΝΔ επιβεβαιώνονται τα προηγούμενα θετικά ευρήματα. Εντοπίζεται βελτίωση της απόδοσης των νοητικών λειτουργιών μετά τις παρεμβάσεις.    

Μαρία Μιχαηλίδου, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

1
2

Σκοπός της εργασίας ήταν να μελετηθεί η πολυφαρμακία στην τρίτη ηλικία. Υλικό και μέθοδοι Εξετάστηκαν οι ηλεκτρονικές και χειρόγραφες ιατρικές συνταγές που συλλέχθηκαν από φαρμακείο του Κορδελιού κατά τον Απρίλιο 2017 και αφορούσαν ηλικιωμένους ασθενείς άνω των 65 ετών. Επιπλέον, καταγράφηκαν τα φάρμακα που αγόραζαν οι ασθενείς αυτοί χωρίς συνταγή, και οι ασθενείς ρωτήθηκαν για άλλα φάρμακα που κατανάλωναν σε χρόνια βάση χωρίς συνταγογράφηση. Επίσης, διερευνήθηκαν οι πιθανές αλληλεπιδράσεις της πρώτης σε κατανάλωση κατηγορίας φαρμάκων. Αποτελέσματα Διαπιστώθηκε πολυφαρμακία σε ποσοστό 55% (42% στους άνδρες και 58% στις γυναίκες). Οι σημαντικότερες σε κατανάλωση κατηγορίες φαρμάκων ήταν οι εξής: αντιυπερτασικά και καρδιολογικά φάρμακα, αναλγητικά, αντιελκωτικά, αντιαιμοπεταλιακά και αντιπηκτικά, υπολιπιδαιμικά, αντιδιαβητικά, φάρμακα με δράση στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, φάρμακα του αναπνευστικού συστήματος, διαιτητικά συμπληρώματα όπως βιταμίνες και μέταλλα, και φάρμακα για την άνοια, με ποσοστά κατανάλωσης 86%, 70%, 48%, 46%, 41%, 36%, 35%, 24%,18% και 16% αντιστοίχως. Τα αντιυπερτασικά και καρδιολογικά φάρμακα, που χρησιμοποιούνται από την συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών, μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τα άλλα φάρμακα που λαμβάνουν οι ασθενείς και να τροποποιήσουν τα φαρμακολογικά αποτελέσματα ή να προκαλέσουν άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Συμπεράσματα Η πολυφαρμακία είναι πολύ συχνή στην τρίτη ηλικία και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών και αλληλεπιδράσεων των φαρμάκων

Αθανασιαδης Νικολαος1

1

  Σκοπός: Μελετήσαμε τη χορήγηση  Ferinje c t  σε σειρά ασθενών, που εξετάσθηκαν στα Τακτικά Ε.Ι. του Αιματολογικού Τμήματος τα 2 τελευταία έτη. Μέθοδος:  Μελετήθηκαν  88  ασθενε ίς (55 γυναίκες και 33 άνδρες), μέσης ηλικίας 53 (±18) ετών, ενώ καταγράφηκαν τα αίτια μη απάντησης στην  per os  σιδηροθεραπεία, η αρχική και η μετά τρίμηνο τιμή αιμοσφαιρίνης και αντίστοιχες τιμές φερριτίνης.  H   δοσολογία  iv   Fe    υπολογίσθηκε σύμφωνα με τον τύπο του  Ganzoni . Στους περισσότερους ασθενείς χορηγήθηκαν δύο δόσεις  Ferinje c t  με μεσοδιάστημα 2-3 εβδομάδων, ανάλογα με τις ανάγκες τους. Η στατιστική σύγκριση έγινε με δοκιμασία  Student ’ s t test . Αποτελέσματα:  Οι αιτίες προσέλευσης των ασθενών ήσαν: σε 38 ασθενείς επίμονη μηνορραγία, σε 17 κακοήθειες, σε 15 νοσήματα συνδετικού ιστού και σε 18 χρονία νεφρική νόσος. Σημειώθηκε στατιστικά σημαντική άνοδος της αιμοσφαιρίνης (8,7±1,6 g / dl vs   10,8±1,4 g / dl , p =0,001) του MCV (66 ±4,7fl  vs  85±6,0 fl,  p =0,001 )  και της φερριτίνης (8,6±6,8 mg / dl vs  64±69 mg / dl ,  p  =0.0001) μετά παρέλευση 12 εβδομάδων.   Συμπεράσματα:  Παρεντερική χορήγηση σιδήρου ενδείκνυται όταν υπάρχει δυσανεξία στο σίδηρο, αυξημένες ανάγκες (ανεξέλεγκτη συνεχιζόμενη αιμορραγία) ή δυσαπορρόφηση του σιδήρου, και σε ασθενείς με λειτουργική ανεπάρκεια σιδήρου (ταυτόχρονα με ερυθροποιητίνη). Λίγες εγχύσεις  iv   Ferinject   χρειάζον ται με ελάχιστες ανεπιθύμητες επιπλοκές (> 85% των ασθενών με  μέγιστο 2 εγχύσεις διόρθωσαν και διατήρησαν τα επίπεδα  Fe ).      

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΧΡΙΣΚΟΣ1, Χρήστος Φραντζίδης, Πολυξένη Γκιβόγκλι, Παναγιώτης Μπαμίδης, Χρυσούλα Κουρτίδου - Παπαδέλη

1
2
3
4

Στόχοι της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι: α) η ανάπτυξη και αξιολόγηση μεθοδολογίας προ-επεξεργασίας καταγραφών πολυυπνογραφίας που περιλαμβάνει καταγραφές: ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, ηλεκτροκαρδιογραφήματος, ηλεκτρομυογραφήματος, και ηλεκτροφθαλμογραφήματος και β) να μελετήσει και να εκτιμήσει κατά πόσο δείκτες λειτουργικής συνδεσμολογίας και χαρακτηριστικά εγκεφαλικών δικτύων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αξιόπιστη και αυτοματοποιημένη εξαγωγή των χαρακτηριστικών σταδίων και της μακρο-αρχιτεκτονικής του ύπνου. Στην εργασία αυτή περιγράφεται η βιολογική διεργασία του ύπνου και τα βιολογικά σήματα τα οποία καταγράφηκαν κατά τη διάρκειά του, καθώς και τα χαρακτηριστικά που εξήχθησαν από κάθε καταγραφή. Επιπλέον αναλύονται οι δυο κύριες μέθοδοι της Τεχνητής Νοημοσύνης που χρησιμοποιήθηκαν για την αυτόματη αναγνώριση του σταδίου ύπνου. Τέλος περιγράφονται τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν κατά την πειραματική διαδικασία και τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την εφαρμογή των δύο προηγούμενων μεθόδων. Από τα πειραματικά αποτελέσματα προκύπτει ότι η μεθοδολογία προ-επεξεργασίας που αναπτύχθηκε, τα χαρακτηριστικά των βιολογικών σημάτων που εξήχθησαν και οι ταξινομητές που χρησιμοποιήθηκαν, είναι κατάλληλοι για την εύρωστη αναγνώριση και διαχωρισμό των τεσσάρων σταδίων του ύπνου. Μέγιστο ποσοστό επιτυχίας που επιτεύχθηκε κατά τη δημοσίευση της εργασίας ήταν ίσο με 92.93%.

ΜΙΧΑΗΛ ΖΟΥΜΑΚΗΣ, ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΚΑΪΤΑΛΙΔΟΥ, ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΒΟΥΛΤΣΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΑΓΑΡΑΚΗΣ

1
2
3
4
5

Περίληψη Σκοπός: Η καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση αποτελεί ύστατο όπλο της ιατρικής επιστήμης απέναντι στο θάνατο. Ωστόσο, για πολλούς ασθενείς στο τελικό στάδιο μίας ανίατης ασθένειας, έχει θεσπιστεί η εντολή DNR για περιπτώσεις ανακοπής εξαιτίας της νόσου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθεί βιβλιογραφικά ο ρόλος τ ης κρατούσας θρησκείας διαφόρων χώρων, πάνω στη λήψη απόφασης για DNR σε ασθενείς τελικού σταδίου. Μεθοδολογία: Έγινε αναζήτηση στη βάση δεδομένων του Pubmed . Πρωτογενώς έγιναν δεκτά 407 αποτελέσματα, που παρείχαν δεδομένα για 37 χώρες. Βασική μεταβλητή δευτερογενούς επεξεργασίας των δεδομένων αυτών των χωρών, ήταν το εάν η κρατούσα θρησκεία της αντίστοιχης χώρας αποδέχεται την εντολή DNR , ή εάν επιβάλλει εφαρμογή ΚΑΡΠΑ σε ασθενείς τελικού σταδίου. Αποτελέσματα: Προέκυψαν στοιχεία για το θρησκευτικό οικοδόμημα 10 χωρών . Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ιράν, Κένυα, Κίνα, Νότια Κορέα, Παλαιστίνη, Σαουδική Αραβία και Τουρκία. Η παράμετρος που ενδιαφέρει είναι το πώς αντιμετωπίζεται η εντολή DNR από τη θρησκεία των χωρών αυτών. Συμπεράσματα: Για τις χώρες του «δυτικού κόσμου» δεν φαίνεται να υπάρχουν δεδομένα που καταδεικνύουν θρησκευτικούς περιορισμούς ή απαγόρευση της DNR . Αντίθετα, αρκετές χώρες «της Ανατολής» δείχνουν να επηρεάζονται από τις τοπικές θρησκευτικές πεποιθήσεις και ελάχιστες έχουν ελεύθερο θρησκευτικό πλαίσιο για τα ζητήματα του τέλους της ζωής .

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΠΑΝΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΠΑΝΟΣ1

1
2

ΣΚΟΠΟΣ  Εξαιτίας της πληθώρας πρωτοκόλλων απομόνωσης της δομής του ιππόκαμπου, οι τεχνικές αυτόματης απομόνωσής του δυσκολεύονται να γενικευτούν ώστε να πληρούν τις προϋποθέσεις για κάθε πρωτόκολλο. Ο κύριος διαχωρισμός των πρωτόκολλων, όσον αφορά τον ιππόκαμπο, είναι η ίδια του η φύση, δηλαδή το κατά πόσον αποτελεί μια ομογενή δομή φαιάς ουσίας ή εάν αποτελείται και από περιοχές λευκής ουσίας. Πιο συγκεκριμένα, πολλά πρωτόκολλα συμπεριλαμβάνουν στη δομή του ιππόκαμπου και τις λεπτές δομές λευκής ουσίας της παρυφής και σκάφης. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει σκοπό να προσπαθήσει να γενικεύσει την υπάρχουσα μέθοδο που βασίζεται στον τοπικό χάρτη συνεισφοράς και αλληλεπίδρασης πολλαπλών ενεργειακών όρων 3GDB , που έχει σχεδιαστεί να ανιχνεύει τον ιππόκαμπο ως ομογενή δομή φαιάς ουσίας. Στόχος της παρούσας διπλωματικής είναι να προσφέρει μια επιπλέον «φάση» στον «τριφασικό» χάρτη 3GDB, που θα αφορά τη συγκεκριμένη αντιμετώπιση της περιοχής της παρυφής και σκάφης βελτιώνοντας έτσι και το συνολικό αποτέλεσμα. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ Βάση δεδομένων OASIS-MICCAI Ενεργά Μοντέλα Περιγράμματος ( Active Contour Models ) ANTs registration( Symmetric diffeomorphic image registration with cross-correlation: evaluating automated labeling of elderly and neurodegenerative brain) GDB : Gradient Distribution Boundary 3 GDB - AF :  Gradient   Distribution   Boundary - included Alveus and Fimbria

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΤΟΖΙΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΑΓΑΡΑΚΗΣ

1
2

Περίληψη Σκοπός: Θα αναλυθεί το φαινόμενο του εικονικού φαρμάκου ή ψευδοφαρμάκου (placebo). Στην σύγχρονη ιατρική έρευνα το εικονικό φάρμακο συνιστά ένα σημαντικό μεθοδολογικό εργαλείο, καθώς δίνεται για τον έλεγχο της χρησιμότητας μιας άλλης ουσίας (π.χ φαρμάκου) σε ελεγχόμενες συνθήκες εργαστηρίου. Υλικό και μέθοδοι: Διενεργήθηκε ανασκόπηση άρθρων και ερευνητικών μελετών δημοσιευμένων στην ελληνική γλώσσα κατά την τελευταία πενταετία, χρησιμοποιήθηκαν άρθρα του ελληνικού Ποινικού Κώδικα, του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, της Σύμβασης του Οβιέδο. Αποτελέσματα: Το φαινόμενο placebo εγείρει όμως τόσο νομικά όσο και ηθικά ζητήματα, καθώς ως κομμάτι της επιστημονικής έρευνας θα πρέπει να προσαρμοστεί στους κανόνες της ελληνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Από ηθικής άποψης, η έρευνα θα υπόκειται σε ηθικές αρχές με σκοπό τον σεβασμό της ανθρώπινης ύπαρξης και την προστασία της υγείας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Συμπεράσματα: Γίνεται σαφής αναφορά στην ενημερωμένη συναίνεση του ασθενούς που συμμετέχει στην έρευνα, στον τρόπο διεξαγωγής της και στις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται για τη διεξαγωγή της. Όσον αφορά στην ηθική πλευρά της χρήσης του εικονικού φαρμάκου, στη Διακήρυξη του Ελσίνκι, γίνεται αναφορά στην ιατρική έρευνα που πρέπει να προάγει το σεβασμό του ανθρώπου και την προστασία της υγείας.

Γιώργος Γιαγκίδης, ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΓΚΙΔΗΣ1

1
2

Ο ακριβής προσδιορισμός της ενυδάτωσης του σώματος έχει μεγάλη σημασία και εξετάζει τη συμβολή της στα ζητήματα   υγείας. Ομοίως, η παχυσαρκία ενηλίκων σχετίζεται με την παιδική παχυσαρκία, ενώ μπορεί και να αυξήσει τον κίνδυνο εκδήλωσης ασθενειών ενηλίκων. Η παρακολούθηση της ενυδάτωσης σε όλα τα αναπτυξιακά στάδια θεωρείται ως ένα χρήσιμο εργαλείο για τη υγεία. Αυτά αποτελούν τους κύριους λόγους για τους οποίους η αξιολόγηση των μετρήσεων του σώματος είναι απαραίτητη στα στάδια ανάπτυξης .

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΝΤΙΛΟΥΔΗ1, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΡΒΟΥΝΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΛΑΣ

1
2
3

Background: We aimed to study the basic demographic and clinical characteristics of adult patients with congenital heart disease (ACHD) in Greece. Methods: Data were obtained from a registry named CHALLENGE (Adult Congenital Heart Disease Registry. A registry from Hellenic Cardiology Society), which was initiated in January 2012. Patients with structural CHD older than 16 years old were enrolled by 16 specialized centers nationwide. Results: Out of a population of 2115 patients with ACHD,who have been registered, (mean age 38 years (SD 16), 52% women), 47% were classified as suffering from mild, 37% from moderate and 15% from severe ACHD. Atrial septal defect (ASD) was the most prevalent diagnosis (33%). The vast majority of ACHD patients (92%) was asymptomatic or mildly symptomatic (NYHA class I/II). Elderly patients accounted for 12% of the ACHD population. Half of patients had undergone at least one open-heart surgery, while 39% were under cardiac medications (15% under antiarrhythmic drugs, 16% under anticoagulants, 16% under medications for heart failure and 4% under targeted therapy for pulmonary arterial hypertension). Conclusions: ACHD patients are an emerging patient population and it is of high importance to identify their ongoing needs and match them with the appropriate resource allocation.

Γεώργιος Αρφαράς, Αλκίνοος Αθανασίου, Νίκη Πανδριά , Κυριακή Ραφαηλία Καβαζίδη, Παναγιώτης Καρτσίδης , Αλέξανδρος Αστάρας , Παναγιώτης Μπαμίδης

1

Οι διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή (ΔΥΕ) είναι συστήματα που βασίζονται σε προγράμματα υπολογιστών που έχουν χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό και την ερμηνεία της δραστηριότητας του ανθρώπινου εγκεφάλου, μέσω της οποίας ένα άτομο μπορεί να αποκτήσει τον έλεγχο εξωτερικών συσκευών.Η Νοερή Κίνηση (ΝΚ), η νοητική εκτέλεση μιας δράσης, έχει εφαρμοστεί σε  πρωτόκολλα  ΔΥΕ ως τρόπος ελέγχου. Η ΝΚ έχει αποδειχθεί πως μπορεί να επιτύχει ενεργοποίηση των ίδιων περιοχών του εγκεφάλου που ενεργοποιεί μια πραγματική κίνηση του σώματος. Μελέτες έχουν δείξει ότι η Οπτική Νοερή Κίνηση (ΟΝΚ) και η Κιναισθητική Νοερή Κίνηση (ΚΝΚ) μπορούν να επιτύχουν έλεγχο ΔΥΕ, αλλά μελέτες πάνω στο ποιά είναι καταλληλότερη δεν έχουν διεξαχθεί. Ο σκοπός της έρευνάς μας είναι να μελετήσουμε τις διαφορές των δύο αυτών  προσεγγίσεων ΝΚ (ΟΝΚ και ΚΝΚ) και να συμπεράνουμε ποιά είναι καλύτερη για τον έλεγχο ρομποτικών συσκευών μέσω μη επεμβατικών ΔΥΕ. Για την έρευνά μας χρησιμοποιήσαμε τους 8-βαθμών ελευθερίας ρομποτικούς βραχίονες (Mercury 2.0) και πραγματοποιήσαμε ένα συγκριτικό πείραμα ελέγχου ΔΥΕ. Υγιή άτομα συμμετείχαν στη μελέτη μας, χρησιμοποιώντας ΟΝΚ και ΚΝΚ για τον έλεγχο των ρομποτικών βραχιόνων μέσω ΔΥΕ και αναλύσαμε την εκπαίδευση δεξιοτήτων τους και τις επιδόσεις στον έλεγχο των ρομποτικών βραχιόνων. Και οι δύο μέθοδοι έδωσαν παρόμοια αποτελέσματα στην εκπαίδευση δεξιοτήτων και ποσοστό επιτυχίας ελέγχου ΔΥΕ. Αν και τα αποτελέσματα ΟΝΚ ήταν, για τους περισσότερους συμμετέχοντες, καλύτερα από ό, τι τα αποτελέσματα ΚΝΚ, στατιστικά η διαφορά δεν έχει σημασία.  

Αθανασία Δεμερτζίδου, ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΔΕΜΕΡΤΖΙΔΟΥ1

1
2

Η Μουσική έχει την ικανότητα να κυκλοφορεί μέσα στις αναμνήσεις μας, να ξυπνά τις συγκινήσεις και να εντατικοποιεί τις κοινωνικές μας εμπειρίες. Η ακρόαση μουσικής παράγει μέσα μας ενέργεια σε φωνόνια ανάλογα με το ρυθμό, περνά στους νευρώνες, κυκλοφορεί στην ύπαρξή μας, επηρεάζει το οπιοειδές σύστημα του εγκεφάλου, ώστε ο ασθενής να ελέγχει το σωματικό και ψυχικό πόνο.  Η Μουσικοθεραπεία συμβάλλει στην βελτίωση της ψυχοσωματικής κατάστασης του ασθενή, ανεξάρτητα από την παθολογίας του και συμπληρώνει, χωρίς να αντικαθιστά την ιατροφαρμακευτική αγωγή.  Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 10 ασθενείς με χρόνιο πόνο σε 15 ατομικές συνεδρίες των 45΄. Όλοι τους απήντησαν για τα θετικά οφέλη της Μουσικοθεραπείας στην ανακούφιση του πόνου. Σε 18 καρκινοπαθείς έγιναν 10 ατομικές συνεδρίες διάρκειας 60΄. Όλοι σχολίασαν ενθουσιασμένοι την αναστολή του πόνου, τη χαλάρωση και έπαιξαν αυτοσχέδια κρουστά μουσικά όργανα με συνοδεία πιάνου και τραγούδησαν αγαπημένες τους μελωδίες. Έγιναν πιο επικοινωνιακοί και συνεργάσιμοι με τον θεράποντα ιατρό στη χημειοθεραπεία, μπόρεσαν καλύτερα να διαχειρισθούν τις σωματικές και ψυχοσυναισθηματικές παρενέργειες της ιατρικής παρέμβασης και νοσηλευτικής φροντίδας. Στη θέση του φόβου και του πόνου του ασθενή ήρθε η επιθυμία για μια ζωή με νόημα, ποιότητα και ουσία, όπου η μουσικοθεραπευτική προσέγγιση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη.  

Ευθυμία Προύσαλη, Άννα-Μπεττίνα Χάιδιτς , Ανδρέας Φονταλής, Νικόλαος Ζιάκας, Περικλής Μπρ